Als alles zo aan alles raken zou, Zoals uw adem toen aan de mijne, Dan was er van dit nu geen sprake ooit: Geen oord, geen tel kan daar verdwijnen, nooit, Waar niets haar uitgestrektheid vindt & niets Van niets wil zijn & alles grenzeloos ineen. Ik zie nochtans dat alles hier verdween, & Waar […]
Categorie: LAIS
LAIS (voorheen DAPHNE/DIANA) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
Uw mond, uw kijken zo oneindig rond, Het frêle waaruit u toch zo klaar ontstond. Het raken van uw arm aan de mijne, Uw ochtend glorieus, uw adem lijnen, Waarin mijn zang was opgehangen, uw vlees Dat niets van u, & ik die niets van mij Weerhield, uw ogen star, uw zucht zo hees : […]
de deregulatie van de dienstregeling het bloed op de sporen, de grijze smurrie, het haperen van de lamp het platte afketsen van de kredietkaart de nijd in de liezen, afgunst in ogen het gelijk dat niet ophoudt te krullen het stof onder de geplakte naden tapijt het breken van de stem in de hal het […]
Hey, lieve kwettervink. je zingt met de dood In je bek, de zomer is weg, het leek niet eens Een dag te duren. alle modder is bevroren Ik lees het kartelen van fietssporen. Rode Zon in mijn hoofd. Bleke huid, jouw vurige ogen. Haar verraad is mijn dood, ik kan het niet aan. Mag ik […]
hedendaags petrarcisme
Hete Rillingen Hier hete rillingen. Om alles te doen, Ons tonen & wij raken opgewonden, Zeer ondeugend & wij zullen alles doen, Wij hebben iemand nodig die ons beveelt. Bruin, groot, klein, slank, rond, met groene ogen. U heeft me bevestigd ouder te zijn, Te openen & voor onze ogen. Ik weet zeker dat jij […]
Interrotte speranze, eterna fede, fiamme e strali possenti in debil core; nutrir sol di sospiri un fero ardore e celare il suo mal quand’altri il vede: seguir di vago e fuggitivo piede l’orme rivolte a volontario errore; perder del seme sparso e’l frutto e’l fiore e la sperata al gran languir mercede; far d’uno sguardo […]
“Me reste un Vent de souspirs excite, Chassant le son de voz doulx instrumentz Jusqu’a la double, et fameuse Cite.” M. Scève, Délie 242 U schrijdt met in uw sleep een sterrenbeeld. Uw geest is het klare achter donkere luchten. Uw lichaam is van god ons meegedeeld. U ademt in uw rijke luister warm & […]
berchem, bijna middernacht
De stad is glas. Hoge kerstversiering glanst In lage etalages. Drie koningen Op junkiebenen strompelen gekopstanst Onder de lens. Blauw. Een meisje wil zingen Van weleer (“mag ik u iets vragen, mijnheer?”). Er huist verlatenheid in alle dingen, & U ontsluit het feilloos keer op keer. Wij zijn u daarvoor dankbaar, lieve heer & Wij […]
artikels over Scève en zijn Délie
“délie in Schoonschrift” dv, 2010 bister op papier, 9×22 cm Klik op de titel voor een PDF-bestand van het artikel: Defaux, Gérard, (Re)visiting “Délie”: Maurice Scève and Marian Poetry, Renaissance Quarterly, Autumn, 2001, Vol.54(3), p.685-739 Abstract: This study proposes a new reading of “Délie” and tries to shed a new light on the poet himself. […]
“Before it no before is, after it No after is; absolute its privilege To be before all afters.” The Wine-Song (al-Khamriyyah) of ‘Umar Ibn al-Fârid Hier is alles. De nachten stapelen De lagen donker op de lagen zwart & het duister komt de dag insijpelen, maakt de ruimte droef & klein & hard. Ik doe […]
Alles is hier. Middenin dit licht ligt Het duister dat u overdraagt. Uw schijn Is hoe mijn vuur zich aards heeft ingericht: Weg, krom, vol, van goud. Steeds ver, hoog & vals. Ach, mijn woorden branden niet, ze zijn te licht. Mijn verzen raken niet het weke van uw hals. Mijn klacht streelt niet het roze op & […]
sneeuwpret met ogma
Hoor jij de stilte al, het klankgebrek Dat na de eerste sneeuw het land bedekt & Alle ruimte in een laagje wit betrekt? Zie jij de kraaien ook, elk dier een vlek Die naar het nachtzwart van de aarde bekt? Ruik jij buiten in de vrieskou ook het hout Dat in de kachels brandt als […]
ein jeder engel ist schrecklich
http://www.sterneck.net/literatur/rilke-engel/index.php Jij port & roert met stokken in de nacht, Op zoek naar mij: jij wil mij van de kaart. & Als jij mij dan raakt, is ’t onverwacht & Schrik jij dat jij mij zo openbaart. Het staat nochtans te lezen in jouw boeken: Ook al veeg jij mij uit alle hoeken, In jouw […]
slaapliedje
Als gedachten konden doden, hondsdolle Curven zond ik zinderend de scheetbruine Aarde rond o verfkloeke slijmkei holle Sloganslangen uitpuilend, mensruïne Waargeld daar paart met briespraat in zeiklinnen, Liefslijm daar druipt uit vrekkende snijkelen, Schoonpulp daar bruidtsnokt het paradijszwijn, Vriendnijd daar klokwijst het mijnmijnzijnzijn, Waar het tijdspoor nasnuift elk vliedend woord, Amechtig luchtrukt aan de voorwendselskoord.
kurkentrekkerslogica
Misschien komt het doordat mijn vader gestorven is, toen ik op uiterst intense wijze Pascal Quinard’s La parole de la Délie aan het lezen was, die samenloop van omstandigheden heeft er alleszins toe bijgedragen dat mijn fascinatie voor Maurice Scève’s meesterwerk “DELIE, Object de plus haulte vertu” vandaag enorm is. Quinard’s boek is ‘zijn’ Scève, […]
Droefmonden drijven, het tedere sterft. De regen op daken herhaalt slechts de slaper In ritmisch verval, het doffe nu dat hij erft. De tuinen van toen, haar vurige lusten Vertonen verwelkt een dodelijk later. Dreiging doemt op, armada’s aan kusten Schimmen aan einders, gebrek aan geweld. Ik ril, naakt & hakend naar ergens, iets Dat […]
de verstrengeling van engelen
Ik lach het buiten uit dat in mij wil Het reine deel dat leeft van u vernielen: Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil, Het is van glas & spiegelt onze zielen. & Wat naar binnen wil beweegt te veel, Om door te dringen naar mijn deel in u, Dat in u ik & […]
was het nu 187, 48 of 77?
Ik rijs uit eigen as & stijg & brand Mijn wonden helen snel voor nieuwe pijn De zeven onthoofdt de één in dit land Die door de eerste slag genekt wou zijn. Prometheus ben ik niet & Hydra, Of die Feniks van je vind ik ook maar niks. Ik voel het kolken in het woord ‘weldra’ Dat […]
De kale takken met hun strak gebinte Steken in de trieste brij van witte mist: Niets rest er nog van ’t eens zo blijgezinde. Zo word ik straks tot louter zwart gewist & Mijn ontbering, de krakende korst Van mijn leven dat om u een sterven is, Barst waar het gemis haar zuren morst In […]
Ik zal u nog een ketting maken, zwaar, Of wou u van een adelaar de hoge vlucht? Ik heb voor u uw eigen hemel klaar, Of wou u uit mijn hel de diepste zucht? Ik laaf mij als een slaaf verslaafd aan u, Of wou uw tong mijn rijkdom proeven? Ik spreid mij uit in […]
Uw licht maakt van mijn hok een kathedraal, Het vult de ruimte op tot aan de nok Ik kus uw huid als reine zonnestraal & Hoor uw lach bij ’t vallen van uw rok. Het duister nu heeft helemaal uw luister: Ik zie er schatten in, & glinstering. Uw volle maan begraaft mijn dag in […]
stekelige kruimels
November & wanhoop’s donkere dagen Verstrengelen, ik streel mijn handen In het bed vol slangen waar wij lagen Het duister is te sterk, het gaat verzanden, Breekt monden open met verbeeld verlangen. Iemand sist “agape” & ze meent het niet De vlam slaat aan, ik hoor mij kermen: “Waarom slaat gij mij met stalen stangen? […]
Geesten, spoken, zombies, duisternis: Ik heb vannacht het licht weer aangelaten Opdat ik beter zien zou wat ik mis Een toekomst niet, die heb jij al verlaten Jouw rijkdom niet, die kan niet komen, & Evenmin jouw trouw, die heb je niet. Maar in het stof waar ik mijn jas vergooide Spon ’t licht een […]
Mijn dag is rose, bloed, gemis & dichte mist Een jurk van jou wappert in herinnering Alsof je slaan wil, meer verwijdering. Ik droomde van een tuin vannacht, ik wist In welke kelk je als de dauw verscholen lag. Het drinken van lippen dat ik niet meer mag. De glinstering in ogen die ik niet […]
wade in the water
Donker is de nacht & ik hark hier blind De bladeren weg terwijl een veelvoud Ervan de einder mij ten einde bindt. Mijn schouders punten, mijn hand is woud, & Als ik wijs verschijnt de hel als goud. Ik ga het water in, u vindt mij niet, Het is de lege huls die u omklemt […]
De winden jagen rond dit lege huis. Ik zit erin, & hoor de muren huilen, & Wat ik zie wordt in mijn dromen gruis Van burchten waar de nare ogen schuilen. Ik woel, & waar ik woel ontstaat mijn schelp, Materie die uw zee aan ’t ruisen helpt. Ik klaag & wat ik in hier de […]
het heden onklaar gemaakt
“Time present and time past…” T.S. Eliot, Bunt Norton Moment, waarop de ruimte krakend splijt. Ogenblik, waarop de tijd vervalt in licht. Dit nu in u, het geluk waaraan ik lijd, Doorschiet de eeuwigheid als bliksemschicht. Gebeurtenis valt samen met geschiedenis & Al het komende stuikt in tot wat er is, & Al wat was, herhaalt zich […]
Mort j’apelle de ta rigueur
“Deux estions et n’avions qu’ung cuer; S’il est mort, force est que devie, Voire ou je vive sans vie, Comme les images, par cuer, Mort!” François des Loges de Montcorbier Kijk hoe ik leef als beelden van buiten, Zie mij in regen, de glinst’r’nde daken, Voel mij in monden die u lakend uiten, Kraak […]
isis in de winden met haar sistrum zingt
“deorum dearumque facies uniformis” Apuleius, Metamorfosen Rijs jij straks de golven uit, jouw haren Kwistig strooiende met goud, het blanke Van je huid verhoogd met manestralen? Komen uit die wilde baren dan jouw ranke Hals, je ogen die het licht doen dralen Vóór het in de nacht verdwijnt, het kleed Waarin je goddelijke lijf verschijnt? […]
Mama Saburu & de strijd tussen Aratta en Uruk
Enmerkar and En-suhgir-ana U bent voor haar te zwak als tovenaar. Ik eigen mij haar lijf & zinnen toe. Ik vang uw visjes met mijn adelaar Mijn wolven eten lam, mijn leeuwen koe. U kan haar binden op uw bed van gras, Uw koorden zijn als slangen slappe woorden. Ze sissen weg & uit & […]
de witte dame loopt weer rond in namen
Afwezig ’s nachts als liefde die ik haat, Onecht, van elk vertrouwen het verraad, Absente base die mijn zuur verhoogt, Dodelijke muze die mijn dood beoogt: Ik had vannacht uw lichaam nog gevangen, Het was er rein & blank & vol verlangen het lag er naakt & had geen namen aan ’t Sloeg in amber […]
Hallo! Ween!
Snel! Die deuren toe! de zanger in zijn hel! Het slot erop, want hij is rot & moe, Hij zingt geen vreugde meer & veel te fel van wanhoop, haat, al dat smerige gedoe. Ik ben het gruis van schelpen op uw strand Ik ben het ruisen ’s nachts op uw tv Ik ben de […]
go & sleep with the fishes, harry
“Car loy d’Amour est de l’un captiver, L’autre donner d’heureuse liberté” Scève, Délie XL XL Op dit stenen bruidsbed heb ik u bemind Dit zwarte ligt er als een doodgeboren kind In u heb ik de hemel als een lijf ontdekt Een strohalm oker die de hoop nog rekt: U bent als daad in mij […]
wat nu verwaait wordt waarheid ooit
In uw lichaam sluipt mijn leven naar de dood In uw ogen wil ik mij ten grave dragen In uw handen word ik niets dan welbehagen In uw armen lig ik als een zucht verstrooid. U draagt mij uit, uw boodschap is mijn wil Uw lach mijn ziel die nergens wijken wil & Daar […]
“Lylia in Schoonschrift’ (detail) dv 2010, bister op papier, 39,7 x 24cm initiële, uitdijende clusters bij de ontwikkeling van het Schoonschrift Elke articulatie is, minstens, een dubbele articulatie.De verdubbeling is simultaan, tijdloos, in die zin dat ze buiten de tijdruimte om gebeurt, zich niet ‘afspeelt’ in die dimensie. Er is niet een eerste laag, waarop […]
“item in paleis seu festucis in ignem iniectis et pelliculis seu membranis, quae subsultant et quodammodo corruptionem suam refugiunt” giordano bruno, de magia naast de vorm is het in een doorgedreven aemulatio natuurlijk ook zaak de themata, tropen, en clusters van topics van het ingevoerde werk in het programma te integreren. in deze inhoudelijke oefening […]
& all the rain goes down the drain drain drain
3. Elk einde baart geweld als een geboorte. Elke zucht voltooit een brullen in de lucht. Het tedere wordt als een kreet gesmoord. De haat wordt in het liefdesbed verlucht. Elk lichaam is aan lijven vastgeklonken & De zielen worden wezenlijk verstoord. Ik heb vannacht uw roepen wel gehoord. Ik heb uw tranen bij mijn […]
Hop de Hades in
[ embleem 2 ; La Femme et la Lycorne] “Comme Hecaté tu me feras errer” Scève, DELIE XXII 1. Nu deze gal, dit slijmen van de nijd In het geheugen schuift & kwalijk druilt; Nu schoonheid krimpt in de vervlogen tijd, Nu zie ik klaar, waar, & waarom u schuilt. Ik voel in mij uw […]
De hoge zee
1. Dadelijk de herfstzon valt op de koude Bladeren, het rillen is er van het oude: Asse, asem, angst, het wrede vreten Van, aan herinnering, vergetelheid. De aarde draait zich ochtendlijk meteen De stilte in & ik zing dit lied alleen. Hoe het klatergoud je haren op de daken,- Hoe de mist je lichaam in […]
let op voor vallende zinsdelen
1. Dadelijk de herfstzon valt op de koude Bladeren, het rillen is er van het oude: Asse, asem, angst, het wrede vreten Van, aan herinnering, vergetelheid. De aarde draait zich ochtendlijk meteen Het duister in & niemand wil nog weten Hoe het klatergoud je haren op de daken,- Hoe de mist je lichaam in de […]
[6 van de 9 dizaines, heel erg provisoir, komt ergens in Lylia, ‘k weet nog niet waar, vandaar de aparte nummering) 1 In het vage, bij de ochtendschemering waar wij elkander rakend maken, rank rijzend uit de zwarte spiegel van de nacht: ik reik naar jou alwaar jij reikende klank begint te maken, een zucht […]
doe de dode dans
XXII Het is nu: ik hoor je de trap opstormen & ik ga mee de trap op met je stormen & ik zie hoe je lip trilt als ik je kus, & ik leg mijn vinger waar het heelal trilt waar het nu is, ook, dat nu van koude gilt, waar oorschelpen te bloemkelken staan, […]
de angel van mijn ik
Download het audiobestand LYLIA I (dizaine 1 t.e.m. 9) fragment uit RADIO KLEBNIKOV uitzending van 14/09/2010 tekst & voordracht: dv voordracht: Angelika Demulder mixage & productie: Grapes of Art tekst: I Het macadam barst uit in zwarte scheuren & de geulen van de leugens liggen open, regen voert er schimmel aan: het Er rot. Natte pluche puilt […]
Het is dag: een speelding is jouw hunk’ren, & eeuwig dwarrelt hier jouw sjaal & jurk & mijn schalkse letters drukken in het zonlicht een schaduw uit op het oker van je huid. De wereld wiebelt & ’t zicht valt rozig uit, & lust beperkt de kleuren van het kijken. ’t Is waar dat jij […]
Ik open het deksel want de nacht is toe. Mijn doel is deze kist, een sarcofaag waarin de zijde laag op zachte laag te rotten staat, het sterven & mij moe. Ik leefde slecht vannacht & het was slechts als u mij in gedachten had dat ik de warmte had, & waar u mij vergat, […]
volle maan 2010
XVII De plaats glipt donker weg , de klok staat stom & de maan raast wild & naakt door het heden. Zij slaat in onmin toekomst & verleden om & om tot waar ik in uw komen kom. Mijn verlangen strandt & raakt uw kraken stil in de as waar wij elkander raken: het punt […]
X Uw zon is weg & de trage terreur van het ontwaken in de nacht breekt aan. Er wemelt rag & vlooien wijl de zeur er is van pijn , een lor scheuten mij gaan dwars door de leden, het scherpgras mij geselt. Uw duister plooi ik open & staar naar het ovarium er in […]
Celle beaulté qui embellit le Monde
VII Celle beaulté qui embellit le Monde Quand nasquit celle en qui mourant je vis A imprimé en ma lumiere ronde Non seulement ses lineamentz vifz: Mais tellement tient mes espritz raviz, En admirant sa mirable merveille, Que presque mort, sa Deité m’esveille, En la clarté de mes desirs funebres Ou plus m’allume, & plus, […]
Lylia I-IX
Afdrukbare release van de eerste cyclus (pdf – versie 0.1.0.3) “Human kind cannot bear very much reality.” T.S. Eliot Burnt Norton, Four Quartets, 1943 “Belief and inerrancy are as 1:1” Alan Sondheim, ‘sources can be assumed by tracing trajectories back to origins.’ message to the cyberculture@zacha.org list Sept. 13, 2010, @ 6:28:13 AM //@ init […]
I Het macadam barst uit in zwarte scheuren. & de geulen van de leugens liggen open, Regen voert er schimmel aan: het er rot. Natte purperen pluche puilt uit de droeve monden. Katoen kerft strak in de wrong van polsen & adem dauwt de blinddoek aan. Met de schoenen pardoes plonzen de burgers in de algen, de […]