T:XIX IT:30
BJX

T:XIX IT:30
T:S4 IT:64
T:XX IT:58
T:C6 IT:33
T:XI IT:19
Bekijk bericht om te abonneren op de nieuwsbrief van de site.
T:WP IT:33
T:C5 IT:3
T:S1 IT:24
T:CKn IT:30
T:CP IT:30
T:P10 IT:42 – het is wat het was voor het geweest is
T:XXVII IT:57 – de passage verdwijnt in het landschap dat verdwijnt in de passage
T:W7 IT:60 – ‘”niets is vrede”, zei Boeddha, en hij verdween’
T:WK IT:4 – ‘leugens weerleggen maakt leugenaars groot’
T:SKn IT:9 – ‘de stompe geest der onverschilligen heeft nood aan alsmaar dieper lijden’
si non SINON la SI
een parade van perversiteiten
op of onder, de o is een wonder
de mond is de maat van alle dingen
als l de liefde is, zeg l en zwijg
de k is kwaad en ze wacht op haar kans
aai de j van jasmien tot je ja zegt
de i zet de eigen ingang in gang
een h om het hebben te verhelpen
de g is de grap van ’t gapende gat
de f verfijnt fabels tot hun functie
een e heeft ergens wel even een e
de d duwt door de toe-deur van de doos
b is beladen met brol van ’t bestaan
de aard van de a schuilt in haar aanvang
het onheil gebeurt tijdens het oordeel
elke vooruitgang heeft gelukkig ook een achteruitgang
alle wegen komen terug naar hier
elke afwijking weegt door als talent
wie zich god acht krijgt de goden tegen
obstakels verwekken de schijn van ’t zijn
de lust verstrikt in strengen van de nijd
zonder tijd is er geen eeuwigheid
hou niet vast aan je nood aan vasthouden
wacht op de stilte als de stilte valt
sta stil en stuur de handel wandelen
in de afwezigheid verbetert het
het worden is nog erger dan het Zijn
al vrijende bevrijden wij de ziel
angst wordt gezaaid onder de bevreesden
hoedt u voor het onvergetelijke
22B91 468 – het zijn is inconsistent met zichzelf invoer Harusmuze #171 – het volmaakte heeft geen bewustzijn nodig commentaar de Russellparadox, vertaald naar de Gignomenologie komt neer op het verbod op eerstegraads recursie. wanneer er een bepaalde werking recursief beschreven wordt (bv. onze Kathedraal: ‘een Kathedraal is een verzameling aggregaten waarvan er minstens één […]
elke tuin gebeurt als locus amoenus
het laatste oordeel vel je best voortdurend
het gestage rot is een constante